Afgelopen maandag de finish van een mooi seizoen in de avondcompetitie. Een finish die ook in meerdere opzichten de ontwikkeling van onze club weerspiegelt. Samengevat: toename van niveau, groot enthousiasme om deel te nemen aan de externe competities, meer dan genoeg leden om drie avond teams, of wellicht ook vier op de been te brengen.
Om met die toename aan leden te starten: we pasten met interne – 12 borden – en externe – ook 12 borden – maar net in de speelzaal. En ook nog gewoon een schaakles van Mike voor zes deelnemers voorafgaand aan de start van de wedstrijden. Een drukte waar mijn clubhart een sprongetje van maakte: Wat leuk, zo bruisend, zoveel dynamiek, zoveel spelplezier!
En wat betreft die toename in niveau: Het A-team van De Kentering promoveerde glansrijk en zal zich komend seizoen met de sterkste teams van Noord-Brabant gaan meten! En zoals bekend: dat is geen malse competitie. De kersverse teamcaptain haalde in de laatste ronde geen moeilijke fratsen uit in de teamopstelling maar vertrouwde op de eigen kracht van dit sterke A-team dat een mooie 3-1 overwinning behaalde in deze laatste en beslissende ronde. Maar ook het B-team handhaafde zich gemakkelijk, onder de rustige en motiverende begeleiding van de nieuwe teamcaptain, Jan de Leeuw. Tegen sterkere tegenstanders werd vaak nipt verloren, maar de punten tegen even sterke of zwakkere teams werden keurig binnengehaald, zoals ook de overtuigende winst in de wedstrijd van maandag: 4-0 maar liefst tegen het team van Caïssa uit Gilze. Team B eindigde daarmee in de middenmoot van Klasse B2.
Team C deed zelfs tot de laatste ronde mee voor de eerste plaats en promotie in Klasse C2. Dat was niet in de laatste plaats te danken aan de plotselinge versterking van het team aan het begin van het seizoen met de komst van Sven.
Een onfortuinlijk verlies in de 5e ronde tegen HMC B gooide roet in het eten, maar de finish van het seizoen tegen het sterke OSV A was in stijl. Een seizoen om zeer tevreden op terug te kijken met heel veel mooie wedstrijden met ons gezellige team.
Leuk om in het kader van de toenemende speelkracht ook opgemerkt worden dat we maandag tegen drie A-team speelden. En tot slot dan die blik op et volgende seizoen: Opvallend in onze club is dat et overgrote deel van de leen graag ook extern speelt. Dat is bij veel clubs anders. Een goede ‘vibe’ denk ik: aanstekelijk enthousiasme en teamspirit. Met de huidige animo kunnen we gemakkelijk nog een D-team opstellen, en zitten dan nog ruim in ons jasje met reservespelers. Maar drie teams in klasse 2: dan moet er toch minstens één team de vrijgevallen plaats van team A in Klasse 1 gaan opvullen met een promotie in seizoen 2026-2027. We zullen zien!
Op zaterdag 7 maart speelde het team van De Kentering 1 tegen dat van De Baronie 3. Een topper in klasse 5M van de KNSB! Het was de nummer twee tegen de nummer drie. De Kentering 1 stond tweede, twee matchpunten achter Eindhoven 3, en zelf stonden we weer twee matchpunten voor op De Baronie.
Winst in deze beide topwedstrijden zou het kampioenschap en daarmee promotie naar de vierde klasse kunnen opleveren. Maar eerst zou er dus tegen De Baronie moeten worden gewonnen.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn. In een harde strijd moesten we het hoofd buigen en De Baronie boekte een verdiende 5-3 zege. Omdat Eindhoven 3 zijn wedstrijd won, is het team uit Eindhoven met nog één ronde te spelen al kampioen. Een knappe prestatie!
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de overwinning van De Baronie terecht was. Hun overwinning aan bord 2, tegen onze topinvaller Sven, was indrukwekkend. Ook het spel van de tegenstander van David getuigde van lef. Met bijna alleen maar pionzetten legde hij David het vuur na aan de schenen en deze moed leverde uiteindelijk de overwinning op.
Aan onze kant wonnen alleen Piet en Nico hun partij, terwijl Ton en Ralf een remise lieten noteren. Met de nederlagen van mijzelf en Olaf was dit te weinig om aanspraak te kunnen maken op de overwinning of zelfs maar een gelijkspel.
Mijn partij aan bord 1 was in zekere zin illustratief voor de middag. Het had er misschien wel ingezeten, maar het kwam er niet uit.
Ik speelde met zwart en ik vergiste mij in de opening. Ik speelde op de 6e zet een tamelijk ongebruikelijke variant, waarna mijn tegenstander geruime tijd nadacht en met een nog ongebruikelijkere tegenzet op de proppen kwam. Achteraf vind ik dat dit volgens de theorie de hoofdvoortzetting is, maar veelzeggend genoeg was mij dat niet bekend.
Mijn antwoord op deze verrassende zet was een fout. Ik ging vrijwillig met mijn dame in een penning. Ik wist natuurlijk ook wel dat dit in principe geen goed idee is, maar na diep nadenken meende ik te kunnen concluderen dat zwart zich dit kon permitteren en dat dit de aangewezen weg was om wits opzet te counteren.
Dit nu was een verkeerde inschatting. Wit wikkelde af naar een stelling waarin hij weliswaar een geïsoleerde dubbelpion op de e-lijn had, maar meer dan genoeg compensatie in de vorm van een geopende f-lijn en grote druk op mijn ongerokeerde koning.
Op de 19e zet was het tot de volgende stelling gekomen (zie diagram 1).
Diagram 1. Matthijs – Leon na 19. Dxe6
Na een van beide zijden niet foutloos gespeelde fase heb ik een stuk gewonnen waarvoor wit niet alleen 4 pionnen heeft, maar ook een geweldige aanvalsstelling. De computer evalueert de stelling hier op +1. Wit heeft dus verreweg de beste kansen.
Hoe pak je als zwart zo’n stelling aan? Het antwoord is natuurlijk: je stukken in het spel brengen. Maar met zo’n kwetsbare koning is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Wit is al helemaal ontwikkeld en dreigt bijvoorbeeld zijn e-pion naar voren te brengen en de laatste pion die de zwarte koning beschermt weg te blazen. Daarna heeft hij eventueel nóg een e-pion achter de hand om als stormram het karwei af te maken.
Bovendien staan er op de damevleugel nog drie pionnen in slagorde paraat om gebroederlijk op te rukken naar een glorieuze toekomst op de achtste rij.
Ik had er dus, eerlijk gezegd, totaal geen vertrouwen in. En dat is natuurlijk niet de houding waarmee je iets afdwingt! In de laatste aflevering van New In Chess wordt ex-wereldkampioen Magnus Carlsen geciteerd, die zegt: ”In Chess, the optimal state when you’re playing a game is somewhere between optimistic and delusionally optimistic. Because if you’re realistic, you’re just never going to be opportunistic enough to exploit your opponent’s mistake.”
Hoe waar deze woorden zijn bewijst het vervolg van de partij!
Met de moed der wanhoop slaagde ik erin de dametoren en de loper in het spel te brengen. We zijn dan bij diagram 2 aanbeland, na wits zet 26. Tf1.
Diagram 2. Matthijs – Leon na 26. Tf1.
Ik was erin geslaagd een directe aanval op de koningsstelling middels de opmars e4-e5 te verhinderen. Dit had reden voor optimisme kunnen en moeten zijn, zeker omdat ik ook nog de witte c-pion had weten te veroveren. Maar het lukte me niet mijn pessimisme af te schudden. Ten onrechte, want volgens de computer is de evaluatie inmiddels -1.5, wat wil zeggen dat zwart veel beter staat!
Het gevaar dat ik nu op me af zag komen was de gevaarlijke b-pion die rechtstreeks naar dame dreigt te marcheren.
In dezelfde aflevering van New In Chess waarin Carlsen wordt geciteerd staat ook een rubriek van Castellanos, getiteld ”The worst placed piece”. Castellanos betoogt dat een van de manieren om de beste zet te vinden is te kijken naar welk stuk het slechtst staat opgesteld: ”What is the Worst Placed Piece? This is a fundamental question when it comes to positional understanding. The short answer is simple: the worst placed piece is the one that has no real function in the position, the one with little or no influence on what is going on.”
Volgens deze redenering is zwarts toren op f8 het stuk dat het minst presteert. Op de f-lijn valt niet veel meer te halen en de toren kan beter elders worden geposteerd. Ik speelde daarom 26… Te8. Op e8 lijkt de toren actiever te staan dan op f8, maar de zet is niet goed want het geeft wit de gelegenheid zijn b-pion ongemoeid te laten oprukken. Wit speelde 27. b6 en hierna is wits voordeel winnend. Zwart kan de b-pion niet meer tegenhouden.
In plaats van 26… Te8 had ik 26… Ke7! moeten spelen. Maar ik was zo gefixeerd op de f-lijn en de e-lijn dat ik helemaal niet heb overwogen de toren om te spelen naar de damevleugel. Met 26… Ke7! en dan bijvoorbeeld 27. Tf2 De1† 28. Tf1 Db4 heeft zwart zijn toren vrijgemaakt en zijn voordeel behouden.
Helaas, niet gezien. Dit was niet mijn partij. Mijn tegenstander speelde het verder mooi uit en na 33. Kg2 (zie diagram 3) gaf ik op.
Diagram 3. Matthijs – Leon, slotstelling na 33. Kg2
Waarom gaf ik op? Omdat ik dacht dat ik zou verliezen na 33… Td8 34. b8D Txb8 35. Dg8†. Maar… deze variant wint helemaal niet, want na 35… Ke7 36. Dxb8 houdt zwart remise door eeuwig schaak!
Heb ik dan ten onrechte opgegeven? Nee, dat ook weer niet. Maar om te winnen moet wit in de slotstelling na 33… Td8 wel de zet 34. Txf6! vinden. Het gaat dan als volgt verder: 34… gxf6 35. De6† Kf8 36. Dxf6† Ke8 37. Dxd8† Kxd8 38. b8D† en wit wint het dameëindspel.
Zelfs de opgave kwam dus wat vroeg. Zoals gezegd, het was niet onze dag.
Dit betekent zoiets als strijdend gingen wij ten onder. Maar tegen het team van De Baronie 4 ging dat wel heel snel. Na anderhalf uur spelen stonden we al met 4-0 achter. Eerlijk gezegd was het verschil in gemiddelde ELO-rating sowieso te groot om een beter resultaat te verwachten: 1723 tegen 1611. De schakers uit Breda waren bovendien extra gedreven omdat zij nog kampioenkansen hadden (en nog hebben). Voor De Kentering 2 ziet de stand op de ranglijst er inmiddels minder rooskleurig uit. We staan nu voorlaatste. Maar juist dat zou voor de laatste wedstrijd van dit seizoen, mogelijk extra motiverend kunnen werken.
De stukken op bord 3 gingen als eerste terug het doosje in. Op een vol bord leek er nog niet veel bijzonders aan de hand, maar Peter overzag dat de zwarte dame een fraai plekje midden op het bord kon vinden met een onverwacht en onvermijdbaar mat als gevolg. Peter gaf het nog een positieve twist met de stelling dat dit schaken juist zo leuk maakt.
Zelf speelde ik op bord 4 een grafpartij door zelf het graf te graven om daarin langzaam maar zeker in te zakken. Het algemene idee is toch dat wit iets beter uit de opening komt dan zwart. Daar kwam maar weinig van terecht door veel te veel openingspassiviteit waarna ik als een vlieg werd doodgedrukt tegen een emotionele muur.
De twee hoogste borden deden het beter dan de laagste twee met Egbert en Lex achter de stukken. Wilbert speelde op bord 1, met zwart dus, het Boedapest Gambiet. Hij won snel een pion, daarna een toren en daarmee de partij. In zijn euforie zag hij onder het toeziende oog van zijn vader (die deze ronde vrijaf had) nog een mooie matcombinatie over het hoofd, maar hij haalde de volle buit toch subtiel binnen. Mooi werk! Op bord 2 bij Dick was sprake van een gelijk opgaande strijd met remise als resultaat. Weliswaar zouden we daarmee de wedstrijd definitief verliezen, maar het vooruitzicht dat op de resterende drie borden nog de volle winst zou kunnen worden gehaald was louter utopie.
Jan de Leeuw speelde als zijn achternaam, maar toch geen winst dit keer. In de Siciliaanse opening rokeerde wit naar de damevleugel en zwart naar de koningsvleugel. Van beide kanten werd de aanval ingezet op de koning. In het middenspel gingen de dames van het bord waarbij Jan ook het loperpaar moest prijsgeven. Dat gaf zijn tegenstander een licht voordeel. Maar om verder te komen moest wit ook het loperpaar opgeven. Wit stond iets beter, maar speelde onnauwkeurig en de stelling kwam weer binnen de marges van een remise,. Nadat duidelijk was dat wij de wedstrijd hoe dan ook zouden verliezen (we kwamen met 4,5 – 1,5 achter) bood Jan tweemaal remise aan. Hij deed dat ook omdat hij zijn ongeslagen status in de zaterdagcompetitie van dit seizoen wilde behouden. En dat is toch maar mooi gelukt, want met enige tegenzin (vanwege de bordpunten richting hun kampioenschap) ging de tegenstander uiteindelijk met remise akkoord.
Lorenzo op bord 6 hield het van iedereen het langste vol. Zijn tegenstander spinde een krachtig web van zwarte stukken rond de witte koning en vind dan maar eens een uitweg. Die kwam er niet.
Afgelopen maandag 23 februari 2026 mochten wij in Waalre aantreden tegen Litho Knights A, de club van ASML-werknemers. Aangezien Nico was geveld door de griep, vonden wij ons nieuwbakken lid Edwin Swinkels op bord 2 terug en niet zonder succes, hierover later meer.
Bent trad aan op bord 1 en won zijn partij vrij vlot en overtuigend. Ondanks dat Bent dit seizoen nog niet verloren heeft op bord 1 was een overwinning geen vanzelfsprekendheid. Als zeer nieuwbakken vader stond hij echter gewoon paraat op bord 1 en liet op het bord geen enkel spoor van slaaptekorten zien. Vooralsnog demonstreert Bent dat het adagium ‘een kind krijgen kost je 100 ELO’ op hem niet van toepassing is. Knap gedaan! Een analyse van Bent volgt hieronder:
De wedstrijd tegen Litho was cruciaal om überhaupt nog kans te maken op het kampioenschap. Wel ben ik erachter gekomen dat een baby van 2 weken oud maakt dat je automatisch ìets minder tijd over houdt voor de hobby. Als resultaat heb ik mij dus effectief voorbereid op mijn tegenstander: 1 opening, 1 variant. Zie hier het resultaat:
Vervolg Olaf: Ik was vervolgens met zwart op bord 4 als tweede klaar en kan vrij kort over de partij zijn, het was niet bepaald mijn beste van het seizoen. En dat terwijl mijn dochter juist de laatste weken weer een behapbaar slaapritme heeft gevonden. Als nieuwbakken Doornroosje zag ik echter een combinatie over het hoofd. Zie diagram na 19. 0-0: Mijn tegenstander liet al vroeg in de partij dubbele geïsoleerde pionnen op de c-lijn toe. Ik dacht dat deze structurele zwakheid ondanks het loperpaar mij een voordeel zou moeten geven. Mijn tegenstander had het echter beter ingeschat en ik kwam later onder lichte druk door het sterke loperpaar (ik wou dat ik het essay van Jan de Leeuw over de sterke loper(s) (zie voorgaand stuk op de site) eerder had gelezen). Desondanks dacht ik na 19…Pa5 druk te kunnen zetten op de pion c4. Ik zag echter de winnende zet voor wit over het hoofd. Ik laat het aan de puzzel liefhebber over om deze te vinden….
Kortom al snel werd het 1-1.
Leon stond ver in het eindspel onder behoorlijke tijdsdruk stond. Wij stonden met een aantal man rondom het bord toen opeens Leon de klok had stilgezet en zijn tegenstander had gefeliciteerd. Wij bevonden ons even in een staat van schok, want zowel Leon als wij hadden de mat-in-een niet zien aankomen! Gelukkig greep de wedstrijdleider in. Het bleek dat de matzet onreglementair was. De partij werd hervat en in Leon’s tweede en nieuwbakken schaakleven van de avond wist hij onverschrokken het tweede punt voor de De Kentering in de wacht te slepen. Klasse!
In een ander artikel op de website, Spookmat in Waalre, analyseert Leon deze partij.
Als laatste was Edwin klaar. Ondanks enige commotie bij de partij van Leon bleef hij onverstoorbaar gericht op zijn eigen partij. Tegen een sterke tegenstander belandde Edwin in een pion minder eindspel met een toren. In theorie wellicht een remise maar onder tijdsdruk tegen een goede tegenstander allerminst eenvoudig. Edwin bleef echter kalm en wist heel keurig de partij naar een remise te sturen. Met 2,5 punten binnen was de team-overwinning binnen! Op zeer korte termijn beschikbaar gevonden als last-minute invaller en het winnende halfje binnengehaald, dat kun je geen slechte invalbeurt noemen. Chapeau!
Nu later blijkt dat onze grootste concurrent in de strijd om het kampioenschap deze ronde punten heeft laten liggen, hebben wij de laatste ronde alles in eigen hand om kampioen te worden en volgend jaar mee te doen in de Hoofdklasse. Een overwinning of gelijkspel tegen Veldhoven A thuis op maandag 16 maart a.s. is voldoende om een kampioensbiertje te mogen drinken!
Afgelopen maandagavond speelde het team van De Kentering A uit tegen Litho Knights A. Deze wedstrijd vond plaats in Waalre. Onze teamleider Olaf is nog bezig met een verslag en ook Bent bezint zich nog op een bijdrage. Ik plaats hier alvast een impressie van mijn partij. Voor een overzicht over de hele wedstrijd (die wij met 2½-1½ wonnen) verwijs ik naar het stukje dat Olaf nog gaat plaatsen.
Ik speelde op bord drie met wit tegen een sympathieke jongeman met de naam Julien Swidurski. In een nogal wilde opening slaagde ik erin de zwarte stelling vroeg onder druk te zetten, waardoor zwart een fout maakte en een pion verloor.
Het kostte me allemaal wel veel tijd om het goed uit te rekenen en na een zet of vijftien begon zwart tegenspel te krijgen. In de eerste diagramstelling heeft hij 16… Pb4 gespeeld.
Diagram 1. Leon – Julien na 16… Pb4
Ik had hier nog minder dan een half uur bedenktijd en dan is zo’n paardzet best lastig te beoordelen. Zwart dreigt paardschaakjes op c2 of eventueel op d3. Na enig nadenken besloot ik dat mijn aanval sterk genoeg was om de paardschaakjes te negeren en ik speelde 17. Pf4. Zwart vervolgde met 17… Pc2† en na 18. Kd2 Pxa1 19. Pxg6 speelde hij het venijnige 19… Db6 (zie diagram 2).
Diagram 2. Leon – Julien na 19… Db6
Weer zo’n lastige zet, die me veel bedenktijd kostte. Zwart dreigt op b2 te slaan en dat ziet er heel gevaarlijk uit. Té gevaarlijk, leek me, en daarom zag ik af van 20. Pxh8. Achteraf blijkt dat dit toch de aangewezen zet was, omdat zwarts aanval na 20… Dxb2† 21. Kd1 Dc2† 22. Ke1 Dxc3† 23. Ke2 doodloopt. Wits koning ontsnapt na 23… Pc2 24. Dxg7 Pxd4† 25. Lxd4 Dxd4 26. Kf3 Dd3† 27. Kg4 0-0-0 28. Pf7 en na deze halsbrekende avonturen staat wit volgens de computer gewonnen (zie analysediagram).
Leon – Julien. Analysediagram na 28. Pf7
Zoals gezegd leek deze variant mij echter veel te gevaarlijk en met nog maar 7 minuten op de klok speelde ik, om inslaan op b2 te voorkomen, 20. b3. Ik had de gevolgen van 20… Pxb3 21. axb3 Dxb3 bekeken, maar het was mij ontgaan dat de zet 19… Db6 nog een tweede pointe had. Vanaf b6 valt de dame namelijk ook nog een keer het witte paard op g6 aan! Zwart speelde nu dus 20… Dxg6 en was daarmee meteen uit de problemen. Wits aanval is verdampt en wat resteert is een slecht eindspel.
Ik was gedwongen 21. Dxg6† te spelen en na 21… hxg6 sloeg ik het paard op a1, waarna de stelling in diagram 3 was ontstaan.
Diagram 3. Leon – Julien na 22. Txa1
De stelling is nu radicaal vereenvoudigd. Ik sta een kwaliteit achter en heb daar slechts één pionnetje voor. Bovendien was mijn bedenktijd tot 5 minuten geslonken. Zwart speelde in het vervolg echter onnauwkeurig en na de zettenreeks 22… 0-0-0? (Beter is 22… e6) 23. Tc1 Kb8 24. Pe2 Th2 25. Pf4 Lh6 26. Pxg6? (26. Ke2) 26… Lxe3†? (26… Txg2) 27. Kxe3 e6 (27… Txg2 is niet beter) 28. Pf4 zag ik het weer wat zonniger in (zie diagram 4).
Diagram 4. Leon – Julien na 28. Pf4
Zwart is een pion kwijtgeraakt en mijn stelling is aardig opgeknapt. Ik beschik over twee vrijpionnen en mijn paard is erg sterk. Volgens de computer staat wit duidelijk beter, maar dat kon ik in mijn tijdnood niet goed beoordelen. Ondertussen had ik nog maar erg weinig bedenktijd (minder dan een minuut) en ik was dus aangewezen op de 15 seconden die er per zet bijkwamen. Zwart daarentegen had nog meer dan drie kwartier op de klok.
Hierdoor kon ik niet helemaal helder krijgen of ik hier serieuze winstkansen had en in het vervolg, met name tussen zet 32 en zet 37, speel ik een paar keer mijn koning heen en weer in een poging tijd te winnen door zetten te spelen die niets kunnen verpesten.
Met nog minder dan een minuut op de klok speel ik hier mijn koning naar voren: 47. Kc5. Dit is echter niet goed, omdat het zwart de kans geeft de d-pion te veroveren, waarna wit geen winstkansen meer heeft.
De aangewezen weg was 47. Pf4, maar dan is het nog best lastig om verder te komen: 47… Tg4 48. Pd3 Kc6 49. Pc5 Tf4 50. Pe6 Tg4 51. Pd8† Kc7 52. Pf7 en langzaam maar zeker brengt wit zijn pionnen naar de overkant. Maar in tijdnood is dit geen gesneden koek.
Er volgde 47… Tc1† 48. Kb6 (gedwongen) 48… Kc8? (48… Td1! verovert de d-pion en houdt remise) 49. Pe7†? (49. Pe3!) 49… Kb8? (49… Kd7 houdt nog remise) 50. d5 Tb1 51. d6 en we zijn bij diagram 6 aanbeland.
Diagram 6. Leon – Julien na 51. d6
In deze stelling pakte zwart zijn toren op b1, sloeg de witte b-pion en zette de toren neer op b5: 51… Txb5#! Zie het volgende spookdiagram.
Spookdiagram. Leon – Julien na 51… Txb5#
Opeens staat wit mat! Verbouwereerd lachend stak ik mijn hand uit naar mijn tegenstander en feliciteerde hem. Ook Julien was vol ongeloof. We hadden allebei wel gezien dat zwart de b-pion kon slaan, maar niet dat het mat in één was!
De eerste (en enige?) die in de gaten had dat er iets niet klopte was Bent. Hij had zijn partij al gewonnen en stond nu toe te kijken. Hij merkte meteen op dat de witte b-pion op b4 stond, en dat 51… Txb5# dus een onreglementaire zet was.
Ik zette dus de klok stil (ik had nog 18 seconden), en de stelling werd gereconstrueerd. Nadat de klok opnieuw was ingesteld op 1 minuut voor mij en 35 minuten voor zwart, ging de partij verder met 52. Kc5 Tb5† 53. Kd4 Txa5 (zie diagram 7).
Diagram 7. Leon – Julien na 53… Txa5
Ik ben twee pionnen kwijtgeraakt, maar toch heeft wit natuurlijk uitstekende kansen met zijn ver opgerukte pionnen en na 54. e6 Tg5 55. Pd5 Kc8 56. Kc5 Te5 57. d7† Kd8 58. Kd6 is het duidelijk dat zwart verloren is (zie diagram 8).
Diagram 8. Leon – Julien na 58. Kd6
Wit dreigt 59. e7† Txe7 60. Pxe7 en het is mat na de manoeuvre Pe7-g6-f8-e6#.
Ook als zwart de pion op e6 slaat, geeft wit met het paard mat: 58… Txe6† 59. Kxe6 a5 60. Kd6 a4 61. Pc7 a3 62 Pe6#.
Zwart probeerde nog 58… Txd5†, maar na 59. Kxd5 Ke7 (of 59… Kc7 60. Ke5 a5 61. Kf6 Kd8 62. Kf7 en wint) 60. Kc5 b5 61. Kc6 (zie diagram 9) gaf hij op.
Diagram 9. Leon – Julien. Slotstelling na 61. Kc6
Zwart is te laat met zijn pionnen. Een enerverende partij!
Maar ook het B-team hand
haafde zich gemakkelijk, onder de rustige en motiverende begeleiding van de nieuwe teamcaptain, Jan de Leeuw. Tegen sterkere tegenstanders werd vaak nipt verloren, maar de punten tegen even sterke of zwakkere teams werden keurig binnengehaald, zoals ook de overtuigende winst in de wedstrijd van maandag: 4-0 maar liefst tegen het team van Caïssa uit Gilze. Team B eindigde daarmee in de middenmoot van Klasse B2.
Team C deed zelfs tot de laatste ronde mee voor de eerste plaats en promotie in Klasse C2. Dat was niet in de laatste plaats te danken aan de plotselinge versterking van het team aan het begin van het seizoen met de komst van Sven.
Een onfortuinlijk verlies in de 5e ronde tegen HMC B gooide roet in het eten, maar de finish van het seizoen tegen het sterke OSV A was in stijl. Een seizoen om zeer tevreden op terug te kijken met heel veel mooie wedstrijden met ons gezellige team.
Leuk om in het kader van de toenemende speelkracht ook opgemerkt worden dat we maandag tegen drie A-team speelden.
